Ελληνική Δημοκρατία 2 Jul 2011 7 Comments

Elikas

7/2/2011 12:50:17 PM #

Αυτονόητα ερωτήματα και αξιόλογες προτάσεις.

Δεν είμαι σίγουρος ότι συμφωνώ με ένα σύστημα που διαιωνίζει την κομματοκρατία χωρίς να διασφαλίζει ότι ο εκάστοτε βουλευτής μπορεί να διαφοροποιείται από την επίσημη θέση της παράταξης του και να μην κινδυνεύει με διαγραφή.

Reply

Tasos

7/3/2011 8:11:56 AM #

Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις. Η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά θα πρέπει να γίνει πιο άμεση. Όχι τόσο σε θέματα καθημερινής διαχειρίσης (τύπου opengov, δημόσιας διαβούλευσης κλπ.) αλλά τουλάχιστον σε περιπτώσεις όπου υπάρχει προφανής αναντιστοιχία της "λαϊκής βούλησης" σε σχέση με την κυβερνητική πολιτική. Όπως συμβαίνει τώρα. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να είναι υποχρεωτική η προσφυγή στις κάλπες. Βέβαια οι πολίτες θα πρέπει να γνωρίζουν και τις επιπτώσεις όσων αποφασίσουν και είναι υπεύθυνοι για αυτές. Αυτή τη στιγμή π.χ. δεν είμαι σίγουρος ότι οι "αγανακτισμένοι" έχουν επίγνωση του τι θα συμβεί σε περίπτωση στάσης πληρωμών. Σε κάθε περίπτωση βέβαια δημοκρατία έχουμε, αν ο κόσμος αύριο πει ότι θέλουμε να γίνουμε Κούβα (με τα καλά και τα κακά) είναι σεβαστό. Να ξέρουμε τι θέλουμε όμως, γιατί στην Ελλάδα πάντα φταίνε οι άλλοι (αυτοί που τα φάγανε ενώ εμείς δεν φάγαμε τίποτα, αυτοί που μας "κοροιδέψανε" λέγοντας λεφτά υπάρχουν κλπ.)


Όσον αφορά τις προτάσεις υπάρχουν 2 κύρια προβλήματα.

1. Επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασίας ανάμεσα στα κόμματα (μεγάλα και μικρά) θα υπάρξει μια μεγάλη περίοδος ακυβέρνησιας (τύπου Βελγίου ή ακόμα χειρότερα τύπου '60s). Και αν τώρα δεν μπορεί να προχωρήσει καμιά αλλαγή σκέψου τι θα γίνει τότε. Πόσο μάλλον που ο πολιτικός χρόνος που έχουμε για να κάνουμε τις όποιες μεταρρυθμίσεις είναι ελάχιστος σε σχέση με το παρελθόν λόγω της έκτακτης κατάστασης.

2. Σε σχέση με τη "λίστα", ουσιαστικά θα επανέλθουμε σε αρχηγικά κόμματα, τύπου Βενιζέλου. Δεν ξέρω αν αυτό είναι απαραιτητα κακό, αλλά δε νομίζω ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή τέτοιες προσωπικότητες. Θα μου πεις και τώρα κάτι τέτοιο συμβαίνει στα περισσότερα κόμματα (εκτός ίσως της αριστεράς), αν βγεις εκτός γραμμής παίρνεις μεταγραφή στο διπλανό διαμέρισμα της πολυκατοικίας. Πάντως σε κάθε περίπτωση οι διαφορετικές γνώμες είναι απαραίτητες. Και δεν καταλαβαίνω γιατί ο κάθε βουλευτής Κοζάνης να μην κοιτάξει να υπερασπιστεί το νομό του. Ο νομός του παράγει όλο το ρεύμα και τρώει και όλη τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Πρέπει να ακούγεται και η δικιά του φωνή άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς.

Για να ανακεφαλαιώσω, τα περισσότερα από όσα προτείνεις παραπέμπουν στην Αμερικανική εκδοχή του πολιτεύματος (απόλυτη διάκριση εξουσιών, ξεχωριστές εκλογές προέδρου, βουλής, κυβερνητών κλπ). Αν λοιπόν μας αρέσει αυτό γιατί να μην κοπιάρουμε όλο το πακέτο που είναι και δοκιμασμένο; Ούτε κυβερνήσεις συνεργασίας, ούτε λίστες έχω δει στην Αμερική. Το μόνο που ίσως χρειάζεται επιπλέον είναι αλλαγή του εκλογικού μας νόμου προς το αναλογικότερο (και να μην μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το πώς μας συμφέρει κάθε φορά). Δηλαδή θα μπορούσαμε να ψηφίζουμε ξεχωριστά πρωθυπουργό (δηλαδή ποιον θα μας κυβερνήσει) ο οποίος διορίζει τους υπουργούς του (συνήθως τεχνοκράτες όπως γίνεται στην Αμερική). Επιπλέον, σε ξεχωριστές εκλογές να ψηφίζουμε βουλή με απλή αναλογική για να υπάρχει έλεγχος στις αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας.

Reply

beta

7/3/2011 2:32:58 PM #

@ngeor

Ανά παράγραφο

1. Αυτό που γράφεις ακούγεται σωστό γι ατη σημερινή συγκυρία στην Ελλάδα. Πράγματι το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές με ένα πρόγραμμα το οποίο δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα που ζουν οι Έλληνες. Μην παραγνωρίζεις όμως και τις ειδικές συνθήκες. Σε ένα γενικότερο επίπεδο το πρώτο και κύριο μέλημα κάθε κυβέρνησης είναι να επανεκλεγεί. Κατά συνέπεια είναι προς το συμφέρον κάθε κυβέρνησης να προσπαθεί να ικανοποιήσει τη κοινή γνώμη ώστε να την ξαναψηφίσει.

Μια δεύτερη παράμετρος που παραβλέπεις είναι ότι οι ψηφοφόροι εκτος από προγράμματα αξιολογούν και την πιθανότητα πραγμάτωσης των υποσχέσεων.

2. Η συνήθισμένη στην Ελλάδα πρακτική με τις συνεχείς αλλαγές του εκλογικού νόμου είναι ενδεικτική της φαυλότητας του πολ. μας συστήματος. Και σε αυτό έχεις δίκιο. Αλλά ξέρεις δεν υπάρχει κάποιο αόρατο χέρι που έχει δαιμονοποιήσει τις κυβερνησεις συνεργασίας. Η έλλειψη συστήματος κυβερνήσεων συνεργασίας είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής πόλωσης του κομματικού συστήματος. Κυρίως όμως είναι αποτέλεσμα της άκρατης κομματικοποίησης σε κάθε έκφανση της δημ. ζωής και των ρουσφετολογικών δεσμών που απορρέουν από αυτήν την κομματικοποίηση. Αυτοί είναι οι λόγοι που δεν θα έχουμε ποτέ βιώσιμες κυβερνήσεις συνεργασίας στην Ελλάδα, και αν έχουμε ποτέ είναι θα αποτύχουν, όχι κάποια αόριστη "δαιμονοποίηση".

3. "ο νομοθέτης να έχει την ευθύνη της εκπροσώπησης της τοπικής του περιφέρειας και των προβλημάτων του λαού του και άλλες γελοιότητες"

Αυτό το σημείο δεν το καταλαβαίνω ειλικρινά. Γιατί είναι γελοιότητα κάθε περιοχή να εκπροσωπείται στη βουλη; Έτσι (θεωρητικά) τα προβλήματά της περιφέρειας γίνονται γνωστά στη Βουλή και ενημερώνεται η κυβέρνηση για τοπικά προβλήματα που δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην Ελλάδα βέβαια αυτό το σχήμα μεταφράζεται πολλές φορές στην πράξη σε π.χ. πρόσληψη Ηπειρωτών στο μετρό. Με αυτό που προτείνεις δεν θα αλλάξει κάτι ως προς το πελατειακό όμως. Αντίθετα θα ενισχυθεί γιατί ο περιφερειάρχης θα ελέγχεται δυσκολότερα απο την κεντρική εξουσία. Μια άλλη πρόταση όπως η κατάργηση του σταυρού προτίμησης είναι σαφώς σοβαρότερη.

--

Διατυπώνεις λοιπόν αυτές τις 4 προβληματικές προτάσεις εστιάζοντας μόνο στα ελληνικά προβλήματα (της παρούσας μάλιστα συγκυρίας) για να αποφανθείς "επομένως η δημοκρατία είναι αρκετά προβληματική όπως είναι". Και άλλες δημοκρατίες όπως π.χ. η Γερμανική που δεν για να μπεις στη βουλή θες 5% ή η Βρετανική όπου όλος ο εκλογικός χάρτης είναι χωρισμένος σε μονοεδρικές περιφέρειες είναι προβληματικές;

Πάμε και στις προτάσεις:

1. Πως θα συνεργαστεί στην πράξη η βουλή με μια κυβέρνηση με άλλες ιδεολογικές καταβολές κ άλλες προγραμματικές προτεραιότητες;  Πως θα συνεργάζονται οι δύο πλευρές; Τι θα γίνεται σε περίπτωση παραίτησης κάποιου υπουργού ή υφυπουργού; Εκλογές; Πως θα αποφασίζονται οι ανασχηματισμοί; Αυτό που γράφεις θα φέρει μόνο χάος. Άλλο που προσθέτεις άλλη μία εκλογική αναμέτρηση. Δηλαδή από 3 εκλογές που έχουμε τώρα θα έχουμε 4. Αυτό συνεπάγεται μια χώρα μόνιμα σε προεκλογική περίοδο.

2. Δηλαδή (στην περίπτωση του προέδρου της δημ. ) αφήνεις στην κρίση ενός και μόνο ανθρώπου την  σε μεγάλο βαθμό υποκειμενική απόφαση αν μια κυβέρνηση εφαρμόζει τις προγραμματικές της δεσμεύσεις; Και πως το φαντάζεσαι να λειτουργεί αυτό στην πράξη; Είτε με αυθαιρεσία, είτε -όπως συμβαίνει τώρα όπου ο πρόεδρος της δημ. έχει δικαίωμα διάλυσης της κυβέρνησης- με μηδαμινή παρέμβαση. Κοινώς πάλι στα ίδια.

Αυτό με τους δικαστές είναι καραμπινάτη αντίφαση με τη διάκριση των εξουσιών που επικαλείσαι πιο πάνω.

3. Συμφωνώ με τις πρόωρες.

4.απλή αναλογική και κατάργηση βουλετικών εδρών ανά νομό. Στις βουλετικές ψηφίζουμε κόμμα.

Το στις βουλευτικές ψηφίζουμε κόμμα απο που προκύπτει; Γιατί στη βιβλιογραφία για την εκλογική συμπεριφορά παγκοσμίως δεν έχει αναφερθεί. Φαντάζομαι εννοείς θα έπρεπε να ψηφίζουμε κόμμα κ όχι πρόσωπα. Γιατι;

5. Τοπικοί φόροι;;;;; Δηλαδή η Ήπειρος που είναι η φτωχότερη επαρχία της ΕΕ των 15 θα πρέπει να τα βγάζει πέρα μόνη της;  Παραλογισμός.

Reply

beta

7/3/2011 10:18:42 PM #

Τη διάβασα την απάντησή σου προσεκτικά. Δυστυχώς η γραπτή επικοινωνία είναι χρονοβόρα κ απαιτητική για να ξαναγράψω κατεβατό. Εν πάση περιπτώσει παρότι διαφωνώ 90% με αυτά που προτείνεις, δέξου κ τη συγγνώμη μου για το "βουλή των εφήβων" στο buzz γιατί ήταν ακραίο κ αγενές.

Φιλικά.

Reply

Διογένης

7/4/2011 9:37:46 AM #

Το κυριώτερο είναι η ανακλητότητα. Αλλά κατευθείαν από το λαό. Προτείνω ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό 2 φορές το χρόνο. Για κανα 2 χρόνια θα έχουμε συνέχεια εκλογές, αλλά μετά κανείς δε θα διαννοείται να λέει άλλα και να κάνει άλλα.
Μπορεί να γίνεται διαδικτυακά, εδώ κάνουμε τραπεζικές συναλλαγές, μια ψήφο δε μπορούμε να διασφαλίσουμε;

Επίσης, να υιοθετήσουμε σώμα κληρωτών παράλληλα με τους αιρετούς, όπως στην αρχαία Αθήνα.

Και φυσικά κάτι πρέπει να γίνει με τα ΜΜΕ. Δεν είναι δυνατόν όποιος έχει χρήμα να τα συντηρεί να μπορεί "να περνάει" ό,τι θέλει στον κόσμο. Τα ΜΜΕ είναι σαν τεράστιες ντουντούκες. Κάποιοι (βλ. Αλαφούζος) δεν κρατάνε καν τα προσχήματα, όταν τα πράγματα είναι σοβαρά γι αυτούς, βγαίνουν αυτοπροσώπως και μιλάνε, δεν αρκούνται στους παπαγάλους τους.

Reply

buzz

7/2/2011 12:34:13 PM #

Ελληνική Δημοκρατία [ngeor.net]

Το επιχείρημα «έχουμε δημοκρατία, ο κόσμος ψηφίζει, άρα δεν έχουμε χούντα», ακούγεται συχνά κατά καιρούς. Θέλω να πω πού διαφωνώ με αυτό και να πω κάποια πράγματα για την ποιότητα της δημοκρατίας.

Reply